Blog Van de voorzitter

Keep up.
Landing op de maan. Autoloze zondag. Val van de Muur. Elf September. Ik heb inmiddels de leeftijd. Maakte het mee. Markeringspunten. De wereld op zijn kop. Maar deze. Weird. Lockdown. Intelligent. De wereld vernauwde. Ook die van mij. Al weken lang. Mijn werk. Normaal. Altijd levendig. Er lopen dagelijks honderden jongeren om mij heen. Kwetterend. Ketend. Geinend. Ruziemakend. En nu. Solum silere. Vanuit mijn werkkamer stuur ik dagelijks op afstand een organisatie. Verwonder. De snelle schakeling. Digitale wereld. Onder druk wordt veel vloeibaar. En het is knetter druk. But. Wat mis ik de energie van die herrie.

En ’s avonds. Geen Vijfkamp. Geen paviljoen. Geen begroetingen. Geen ontmoetingen. Geen trainingen. Geen besprekingen. Geen overleggen. Geen selectie op het veld. Geen C2 of B4. Geen G team met een luid aanwezige Edwin. Geen ouders. Geen kangoeroes of F of C. Geen bierproevers. Potverdorie. Daar zat ik. Op de bank. Met een heel lieve vrouw. Onthand. Enigszins verweesd. Kinderen op afstand. Familie op afstand. Vrienden op afstand. Heel DSC op afstand.

En wat jammer. Geen kwartfinale voor de B1. Geen run op het veld voor de A1 naar de play off. Geen promotie voor twee. Ook geen kampioenschap voor drie. Geen feestje voor de E2 of B3. Geen kamp. Geen damesfinale. Geen U17. Maar laten we wel wezen. De KNKV nam het enig juiste besluit. Klip en klaar. Duidelijk. Verademing tijdens de communicatiestoornissen in deze crisis. Vervolgens hebben zij veel oplossingen te zoeken. Tjonge. Neem het voorstel voor een tussenklasse. Wat DSC betreft. Très intéressant. Alhoewel ik mij kan voorstellen dat niet iedereen er zo over denkt. We wachten maar even af.

Na twee weken. Ik. It’s enough. Al die media. Die eindeloze stroom informatie. Uitmelken van deskundigen. Depri worden van alle hartverscheurende verhalen. Ze grijpen mij aan. Doen pijn. Dit zoomt zeker nog lang rond. Maar. Come on. Uit de dip. Actie Rob. Eerst. Oudere leden bellen. Hoe is het met ze? Vervolgens. Bestuur. Technische commissies. Besloot mijn aftreden uit te stellen. Niet nu. Te veel te doen. Te veel onzekerheden. Dat vraagt iedereen aan boord. Elke ervaring kan gebruikt worden. Want we weten het niet. De financiële gevolgen. Geen inkomsten. Wel uitgaven. En we weten niet. Welk effect heeft de crisis op het ledenbestand? Positief. We kunnen het niet missen. Negatief. Geen binding meer voelen. Het borrelt onder mijn schedelpan. Tegelijkertijd. Initiatieven. Nieuw kunstgrasveld. Ontwikkelingen op kleding gebied. Gedachten over acties. Ideeën voor trainingen en activiteiten. Scenario’s maken voor als we weer aan de gang mogen. DSC, al is het op afstand, in beweging.

I’m convinced. We krijgen dit weer vlot. Voor DSC. Voor ons allemaal. En wie weet. ‘A Different World.’ Inmiddels. Ik zit in mijn muziekjes. ‘Caravan of Love.’ The Housemartins. Kunnen we gebruiken. Ik gooi er hun ‘Happy Hour’ maar achteraan. Vrolijk. Opbeurend. In rare tijden. Heb geduld. Zorg voor humor. Het zijn de kamelen waarmee je door elke woestijn kunt gaan.

Let op elkaar. Ik meld me wel weer.

Gegroet.

#DSC #stayhome #staysafe

Reacties
Er zijn nog geen reacties.
Plaats uw reactie
Overnemen: 
   (extra anti-spam beveiliging) 
Naam: 
E-mail: 
Bericht: 
 

Rob Aarts
Rob Aarts, voorzitter DSC

Archief
Mei 2020
April 2020
Maart 2020
Februari 2020
Januari 2020
December 2019
November 2019
Oktober 2019
September 2019
Juni 2019
Mei 2019
April 2019
Maart 2019
Februari 2019
Januari 2019
December 2018
November 2018
Oktober 2018
September 2018
Juni 2018
Mei 2018
April 2018
Maart 2018
Februari 2018
Januari 2018
December 2017
November 2017
Oktober 2017
September 2017
Juni 2017
Mei 2017
April 2017
Februari 2017
December 2016
November 2016
Oktober 2016
September 2016
Juni 2016
Mei 2016
December 2015
Juni 2015
Mei 2015
April 2015
December 2014
Oktober 2014
Juni 2014
Maart 2014
November 2013
April 2013
December 2012
Maart 2012