Het besef is wel ingedaald. Volgend seizoen spelen we weer Korfbal League 2. Ook mooi. En weer een nieuwe doelstelling. Maximaal een jaar. En dan weer terug. Of dat gaat lukken? De bal is rond.
Nu nog even niet aan denken. Het lange seizoen eindigde in het meest zwarte scenario. En dat doet pijn. In december bestempeld als dé verrassing van het huidige seizoen. Maar dat seizoen duurt lang. 18 wedstrijden. Intensief en slopend. Met een flinke dip in het middendeel. Weer opgestaan richting het eind. En dan is het zuur dat je een aantal ‘wat als’ wedstrijden speelt, die je dan ‘net niet’ over de streep trekt. DVO thuis, Dalto uit, DOS uit en gisteren KZ uit passen in dat rijtje van ‘net niet’ en ‘wat als’.
Knieën, enkels en achillespezen. Onmisbare attributen om op topniveau te kunnen sporten. Maar dan moeten ze wel een beetje meewerken. DSC had dat geluk niet, dit seizoen. Want ‘wat als….’
Eind van de rit: 6 punten. En dat is niet genoeg. In een competitie van 18 wedstrijden is de nummer één altijd de terechte kampioen; de nummer laatst altijd de terechte degradant. Dat is de harde werkelijkheid.
Als straks echter de het stof wat is neergedwarreld, hoop ik dat we met trots terug kunnen kijken op wat we als DSC mét elkaar hebben neergezet. Weet u nog? Een plan om te groeien naar een Korfbal League waardige vereniging (doel 2028). In de volle breedte. Beleid, speerpunten, groei, ontwikkeling op techniek, commercie, ledenwerving, vrijwilligers, clubhuis, arbitrage, activiteiten en marketing/communicatie. Ongeveer een jaar geleden moesten we in de versnelling. Versneld opschalen op een aantal gebieden, een nieuwe trainersstaf, trainingsintensiteit- en faciliteiten, facelift clubhuis, organisatie KL wedstrijden en crew, professionele livestream, aantrekken commercieel manager, business club, sponsorinkomsten, verslaglegging op LinkedIn, social media crew, supportersclub. Ondertussen ontwikkelingen op het sportpark en de samenwerking in Zuid om mét elkaar te groeien.
Die trots gaat overheersen. Daar ben ik van overtuigd. Dat geldt voor de spelers en de staf. De opdracht was immens en dan mag het soms ook een klein beetje meezitten. Maar DSC barst van het jonge talent (ik bedoel, neem nou Robbie 😉), dus dat moet goed gaan komen.
En het geldt voor DSC als club. Samen zijn we tot grootse dingen in staat. Dat hebben we al meerdere keren aangetoond.
Fijne zondag.
Edwin Mulder
Voorzitter DSC Eindhoven