Ik zal niet de enige zijn. Laat in slaap, vroeg wakker. De scènes. De acties. De scores. De missers. De emoties. Van links naar rechts. Bevlogen supporters. Heksenketel Hoenderdaal. De adrenaline gierde. Het spookt nog in menig hoofd, vermoed ik. Het was beladen. Grote belangen. Een gevecht. Van de eerste tot de laatste seconde. Niet altijd fraai, maar oh zo intens. Met voor DSC een ongelukkig einde. En nu, de ochtend erna: “Tears in the Morning.”
De wedstrijd start in de storm. Bastian van Essen opent in de eerste aanval, van afstand. Anne de Kok rondt een minuutje later af met een doorloopbal. De twee meest opvallende en bepalende spelers van de wedstrijd zijn daarmee wel genoemd. Het dendert door. Twee scores, belegd met twee gemiste strafworpen van DSC. Twee opstootjes. Blessurebehandeling bij Dalto. Schotklokverwarring. De arbitrage heeft de handen vol. De intensiteit is enorm. Eind van het liedje? 2–2.
Na zeven minuten werkt DSC zich naar 2–4. Dalto pakt een vroege time-out. Het werkt. Er volgt een run: viermaal Dalto. Zeker nummer zes mag er zijn: 6–4. DSC krijgt weer een strafworp, maar ook nummer drie wordt niet verzilverd. Ongelooflijk. Weer een time-out, nu van DSC. Die werkt minder. Dalto loopt uit naar 7–4. DSC mist gewoon te veel kansen: naast drie strafworpen ook twee doorloopballen. Robert Roubos doorbreekt de drooglegging met een karakteristiek afstandsschot.
DSC heeft het zwaar. Dalto heeft het initiatief en werkt zich nog tweemaal naar drie verschil. Maar DSC knokt zich steeds weer terug naar twee. De rust wordt bereikt met een 9–7 voorsprong voor Dalto. Dat kan nog alle kanten op. De doelpunten zijn schaars.
In de eerste minuut na rust vallen twee scores: 9–8, 10–8. Daarna volgt weer droogte. Bij 11–9 staat Anne de Kok op. Met twee afstandsschoten schiet zij DSC weer langszij. De spanning stijgt. Laatste kwartier: stuivertje wisselen. Bij 15–13 ligt het initiatief weer bij Dalto. Dat wordt gevolgd door een run van vier DSC‑treffers, doorspekt met verschillende blessureonderbrekingen en twee gemiste strafworpen aan Dalto‑zijde.
Nog vier minuten: 15–17 voor DSC. Een minuut lang heeft DSC de mogelijkheid de wedstrijd te beslissen, maar de trekker wordt niet overgehaald.
Laatste drie minuten. Dalto vecht door. Tweemaal Van Essen: afstand en strafworp. Dalto terug in de wedstrijd. Laatste minuut: Jessie Heuveling, van afstand. Eindelijk: 17–18. Dalto countert: 18–18. DSC krijgt de eerste kans op initiatief, forceert, Dalto pakt over en scoort. De zaal ontploft. Timo de Wit heeft het antwoord: 19–19. De zaal ontploft opnieuw.
Nog enkele seconden. Dalto heeft balbezit. Mathijs den Ouden, van ver, uit de hoek. Hij pakt het schot. De bal valt feilloos door de mand. Dalto ontploft. Zeker als DSC in de laatste aanval geen vuist meer kan maken. Dalto gaat helemaal los. Geef ze eens ongelijk. Er zal nog lang gefeest zijn. Wat een ontknoping. Wat een wedstrijd. Geen top, maar het was waanzinnig spannend.
Voor DSC: zure druiven. Na vorige week weer verlies met een punt verschil. Het doet zeker pijn. Zo dichtbij. De wedstrijd zal nog lang resoneren. Les choses sont ce qu’elles sont. Kop resetten. Volgende week weer aan de bak. Met energie. “Have A Little Faith.” Blauw Wit thuis. Inzet: plaats negen. Come on DSC.