Zondagochtend. 11.00 uur. Ik stap in de auto. Op naar Nijeveen. De chauffeur vraagt me naar mijn gevoel. Ik staar voor mij uit. ‘Do I Wanna Know?’ DOS’46 was vorige week geweldig tegen LDODK. De vorige ontmoeting werden we overtuigend aan de kant gezet. Vorige week tegen Blauw Wit zaten we totaal niet in de wedstrijd. Ik blijf op de vlakte. Laten we vooral weer gevoel opbouwen. Ik hoop dat er meer vrijheid van spel is. Dan zijn we echt tot een resultaat in staat. We gaan het zien.
De start. Zeer voortvarend. DSC heeft er zin in. Verdedigend werkt het goed. Veel spelend op de rebound. Daardoor komt Dos’46 niet in het spel. Het resultaat: na zes minuten een snelle 0 – 5 voorsprong voor DSC. Het vizier staat op scherp. Het dwingt Dos’46 tot een time out. Dat werkt, ze komen terug tot 3 – 5. Voor DSC weer het signaal een tandje bij te zetten. Ze slagen erin het initiatief terug te krijgen door afstandschoten van Anne de Kok en Daan van Montfort. Wat je wel ziet: het tweede aanvalsvak heeft meer moeite om kansen te creëren en af te ronden. Gevolg: 5 – 7. Dat herhaalt zich in de daarop volgende minuten. DSC loopt weer uit naar een voorsprong van 5 – 9. Daarmee houden ze druk op Dos’46. Bij 6 – 9 scoort Renske Relou de 6 – 10. Ik denk: “belangrijke score. In de eerste opstelling hebben we een overwicht.” Helaas te vroeg gedacht. Dos’46 verhoogt de druk. En weet voor rust de aansluiting weer te vinden. 9 – 10. Het is een uitstekende wedstrijd van DSC-zijde en Dos”46 moet alle zeilen bijzetten om de wedstrijd niet uit de handen te laten glippen.
In de tweede helft zie je dat Dos’46 meer grip krijgt. In de dertigste minuut zet Jorne van der Zee zijn ploeg voor het eerst op voorsprong. Het is al zijn vijfde doelpunt. Er gaan er nog vier volgen. Daarmee is hij voor Dos’46 wel de bepalende heer. ‘Eye of The Tiger.’ Op zijn afstandschoten heeft DSC niet het goede antwoord. Er is echter wel een enorme energie en vechtlust aan DSC-zijde. Dat blijkt in het laatste kwart van de wedstrijd. Dos’46 maakt een run naar 16 – 12. DSC countert echter knap via scores van Jessie Heuveling en Timo de Wit. Als Anne de Kok daarna de 16 – 17 aantekent is duidelijk dat we een spannende slotfase ingaan. Een tweede aanval is DSC echter niet gegund. Max Malestijn heeft direct het antwoord. De eerder genoemde Jorne van der Zee neemt Dos’46 dan op sleeptouw en scoort tweemaal van afstand. DSC moet in de achtervolging. Dat doen ze gedreven. Steeds verkleinen ze de afstand tot één punt. Dos’46 antwoordt echter steeds direct in de daaropvolgende aanval. DSC krijgt niet de kans om gelijk te komen. Knap van Dos’46. Ze spelen daarna de laatste minuut professioneel uit.
Het is balen voor DSC. Er is echt gestreden. En je gunt het team een keer een resultaat. Het lag zeker ook niet aan de meegereisde supporters. Die stonden luidruchtig achter het team. Maar helaas zijn we niet in staat om in zo’n gelijkwaardige wedstrijd aan de goede kant van de score te komen. Dan hebben de ervaren ploegen net dat streepje voor. Al met al, een boeiende wedstrijd met spelplezier en vertrouwen. En dat is een prettige constatering. De reis terug naar huis was er een met berustend plezier. ‘Hold On.’ Vrijdag komt PKC op bezoek.