Opening. ‘Va, pensiero.’ Nabucco. Verdi. Maar dan in een versie waar ze over twee maanden in het Zuiden wel raad mee weten. G-teams mogen mee oplopen. Mooi initiatief. DVO had vorige week flink verloren. Die willen wat anders tegen DSC, wat natuurlijk geen PKC is. En wat kan DSC?
De opening. Stroef. Het duurt vijf minuten. DSC komt aanvallend niet tot goede acties. DVO zit in de neus van de DSC-spitsen. Gevolg. Opbouwfouten. Korte aanvallen. Aan de andere kant? Ook geen echte vuist. Wel meer kansen. Schot loopt niet. DSC steelt best veel ballen in de rebound.
Zesde minuut. Danielle Boadi breekt de ban. Afstand. Minuutje later. Herhaling. Weer Boadi. 2 – 0. Voor rust zal ze er vijf voor haar rekening nemen. Zevende minuut. Vrije bal. Jessie Heuveling. Ze stuurt de tegenstandstander slim het bos in. 2 – 1. Het antwoord is er snel. 3 – 1. Vervolgens mist DSC een strafworp. Er volgt een time out voor DSC. Maud Smulders en Anne de Kok worden van vak gewisseld. We zijn dan tien minuten onderweg. De Wit scoort 3 – 2. DVO deert het niet. Brengt de score naar vier verschil. Via 7 – 3, 9 – 5 naar 11 – 7.
De laatste vijf minuten. Interessant. Doelpuntrijk. DSC. Een run van vier. Publiek erachter. 11 – 11. Laatste minuut. 12 – 11. Vervolgens Roubos. 12 – 12. Nog vier seconden. En dan blijkt, er nog veel mogelijk in zo’n op hoop van zegen momentje. Eerste schot. De bal kets af naar achter de korf. Er is ruimte. Chips. Tweede schot. Nog op tijd? Ja dus. 13 – 12. Dat mag je niet overkomen. Rust. Was het goed? Je kunt het rommelig noemen. Vanuit DSC-zijde. We zitten er dichtbij. Ondanks moeizame momenten. Prima, de stand biedt perspectief.

Tweede bedrijf. Coen Spoor trekt de stand gelijk. Robert Roubos zet DSC zelfs op voorsprong. 13 – 14. Zou het echt? Nee dus. Gertjan Meerkerk en Menno van de Neut. Zij gaan het verschil maken. In twee runs. Eerste run. 17 – 14. DSC sluit nog aan. Vrije bal. De Wit. Daarna 19 – 15. En voor de negentiende graag attentie. Van der Neut. Rebound. Stap. Driehonderdenzestig graden. Is ie mooi? Echt wel! ‘For Me Formidable.’ Het breekt DSC. Acht minuten geen scores. DVO zit in de tweede run. In de veertigste minuut kort onderbroken door Daan van Montfort. 23 – 16. Het stopt vijf minuten voor tijd. 28 - 16. DVO haalt in die periode een erg hoog schotpercentage. Nog zeshonderd seconden. DSC heeft weer even de overhand. Scoort nog vijfmaal. De wedstrijd is echter al lang gespeeld. Het eindigt op 30 – 21.
Tja. Onderweg naar huis. Radio 2. ‘Street Life’ The Crusaders. Jazz, funk, soul, rhythm and blues. Groovy. Mooi om de gedachten te ordenen. Een minuut of dertig kon DSC in de slipstream mee. Deed dat keurig. En dat terwijl het aanvalsspel vaak zwaar werd ontregeld. At last. Een verschil van negen. Mooi als tegen dit soort toppers het gat wat kleiner wordt. C'est possible. Het humeur? Is okay. Zeker ook omdat twee de eerste overwinning pakte. Compliment. Volgende week. Een kraker. DSC – Dalto. Uitermate belangrijk. Voor beide teams. Allemaal naar de Vijfkamp voor ‘Come on DSC.’ Ben erbij. Laat je horen. En ik hoop voor Roos Sterrenburg dat die ongelukkig opgelopen blessure meevalt.
Ciao, ciao